Column Jan Dirk van der Zee, directeur amateurvoetbal KNVB
Ik heb een paar keer met u gesproken over het kantelmoment in het Nederlandse vrouwenvoetbal. Een wending waarmee de sport in één keer versneld zou doorgroeien. In aandacht, belang, aantallen, geld, ontwikkeling en alles wat deze vrouwensport tot misschien wel de grootste van Nederland en de wereld kan maken. Het kwartje viel bij mij, toen ik Zvonimir Boban met brede armgebaren door de KNVB Campus zag lopen: vrouwenvoetbal is in een fase terechtgekomen, waarin het voorlopig geen grenzen meer zal kennen.
Oud-sterspeler Boban – na Gianni Infantino de belangrijkste man bij de Fifa – speelde in de jaren ’90 bij AC Milan en wist in 1992, in de troostfinale van het WK, in Frankrijk, van Oranje te winnen. De Kroaat had spontaan het vliegtuig naar Nederland gepakt voor een onderhoud met bondscoach Sarina Wiegman en spits Lieke Martens. Zijn doel? Boban wilde met een charmeoffensief de dames alsnog naar de gala-avond in Londen verleiden (gisterenavond), waar ze tot beste bondscoach en speelster ter wereld zouden worden gekozen. Wiegman had tot dan toe vriendelijk bedankt, omdat ze met haar team in voorbereiding is op de wedstrijd tegen Noorwegen. Boban had daarom net zo goed blokfluit voor ze kunnen gaan spelen, want ook zijn laatste troef, een privévliegtuig waarmee de twee snel uit en weer thuis zouden zijn, hielp niks.
De reden van Wiegman en Martens om niet te gaan, is vooral praktisch ingegeven, en een tikkeltje tegendraads: de Fifa heeft bij de vaststelling van de datum vooral naar de speeldagen van de mannen gekeken. Aangezien Sarina Wiegman de voorbereiding door niets of niemand wil laten verstoren, moest ook dit onvergetelijke moment in hun carrières eraan geloven. Het is tegelijkertijd kenmerkend voor de wijze waarop de OranjeLeeuwinnen tegen het voetbal aankijken. Nog steeds draait het bij hen puur om de sport zelf, de prestatie, het teambelang en de erkenning. Althans, zo lijkt het.
De vrouwen schieten van het ene succes naar het andere. Sarina Wiegman en Lieke Martens werden gekozen tot de beste coach en speelster van de wereld (wat een ongelooflijke prestatie, nogmaals gefeliciteerd!), de OranjeLeeuwinnen staan in een uitverkocht stadion tegen de Noren (elke wedstrijd is sinds het EK binnen een mum van tijd uitverkocht), Veronica heeft de televisierechten voor de kwalificatiereeks verworven (John de Mol gelooft in de vrouwen) en morgenmiddag zijn we met de speelsters (en staf) te gast bij premier Rutte. Daarna rijden we door naar koning Willem-Alexander en koningin Maxima. Op Paleis Noordeinde wacht de voetbalsters een verrassing.
Ondanks zijn blauwtje vertrok Boban met een glimlach uit het Zeisterbos. Hij wist het: tegen deze generatie Nederlandse voetbalsters is geen kruit gewassen.
Jan Dirk van der Zee is directeur amateurvoetbal KNVB. In zijn wekelijkse column bericht Jan Dirk over alles wat voetbal mooi maakt (en soms lastig) en geeft hij zijn kijk op het voetbal en het verenigingsleven. Reageren? Dat kan via jandirk.vanderzee@knvb.nl.
